19 Kasım 2026'da COP31 kapsamında Antalya’da düzenlenen etkinlikte, CDP Türkiye / Sabancı Üniversitesi Kurumsal Yönetim Forumu ve Doğa Koruma Merkezi (DKM) iş birliğiyle hazırlanan “From Environmental Data to Action on the Ground: Connecting Corporate Disclosure with Place-Based Climate and Nature Action” başlıklı ortak white paper açıklandı. Etkinlikte, kurumsal çevresel raporlamanın iklim değişikliği, su güvenliği, biyoçeşitlilik ve ekosistem yönetimi alanlarında sahadaki somut ve ölçülebilir eyleme nasıl dönüştürülmesi gerektiği ele alındı.

CDP Türkiye Ülke Müdürü Mirhan Köroğlu Göğüş, white paper’ın ana bulgularını sunarak panelin moderatörlüğünü üstlendi. Panelde DKM Yönetim Kurulu Başkanı Dr. Uğur Zeydanlı, FAO Türkiye Temsilci Yardımcısı Dr. Ayşegül Selışık ve Su Yönetimi Genel Müdürlüğü Taşkın ve Kuraklık Yönetimi Daire Başkanı Mustafa Dal konuşmacı olarak yer aldı.

Yayın üç kaynağı bir araya getiriyor: CDP Türkiye’nin 2025 İklim ve Doğa Raporu’nda yer alan 151 şirketinraporlaması, DKM’nin yaklaşık 200 projeye dayanan saha deneyimi ve COP31 öncesinde düzenlenen iki webinardan (29 Eylül: iklim ve su güvenliği, 26 Ekim: biyoçeşitlilik ve ormanlar) elde edilen görüşler. İklim değişikliği, su güvenliği, biyoçeşitlilik, ormanlar ve plastikler olmak üzere beş başlığa odaklanan çalışma, şirketlerin riskleri belirleme, ölçme ve hedef koyma konusunda önemli ilerleme kaydettiğini, ancak bu ilerlemenin ekosistemlerde ne ölçüde iyileşme sağladığının her zaman yeterince izlenemediğini ortaya koyuyor.

Çalışmaya göre şirketler, iklim değişikliği alanında yönetim sistemleri ve emisyon ölçümü açısından en olgun düzeyde. Su güvenliğinde ise tablo farklı: Bildirim yapan şirketlerin yüzde 82'si su stresi yaşanan bölgelerden su çekiyor. Bu yüksek risk maruziyeti şirketlerin su yönetiminde ilerleme katetmesini sağladı. Diğer yandan, hedef belirleme oranları yüksek olsa da havza ölçeğinde hedef belirleyen şirketlerin oranı yalnızca yüzde 1. Biyoçeşitlilik göstergelerini kullanan şirketlerin oranı ise yüzde 32. Yayın, doğru müdahalenin yerel koşullara bağlı olduğunu da örneklerle gösteriyor: Konya ve Harran gibi tarım bölgelerinde su verimliliği yalnızca sulama teknolojisiyle değil, toprak yönetimi ve havza koşullarıyla birlikte değerlendirilmeli; yangından etkilenen orman alanlarında ağaçlandırma her zaman en uygun çözüm olmayabilir, doğal yenilenmeyi desteklemek bazen daha etkili sonuç verebilir.

Panelde, çevresel müdahalelerin bilimsel verilere ve yerel koruma önceliklerine dayanmasının önemi, su güvenliğinin havza ölçeğinde ele alınması ve tarımsal üretim, ekosistem sağlığı ve yerel geçim kaynakları arasındaki ilişkiler değerlendirildi.

Tartışmaların ortak eksenini, şirketlerin çevresel hedeflerini yerel ekolojik koşullarla uyumlu hale getirmesi ve kamu kurumları, bilim dünyası, iş dünyası ve yerel topluluklar arasında uzun vadeli iş birliklerinin güçlendirilmesi oluşturdu.

Yayın, çevresel faaliyetlerin her koşulda aynı ekolojik sonucu yaratmadığını somut örneklerle ele alıyor.

White paper, verilerin sahada somut sonuçlara dönüşmesi için beş öncelik belirliyor: Verilerin müdahaleye en çok ihtiyaç duyulan alanları belirlemede kullanılması, çevresel yönetimin tedarik zincirlerine ve doğayla ilişkili etkilere genişletilmesi, yatırımların havza ve peyzaj ölçeğindeki önceliklerle ilişkilendirilmesi, sonuçların ölçülmesi ve uzun vadeli izlenmesi ve kalıcı iş birliklerinin güçlendirilmesi. COP31'in uygulama ve dayanıklılık gündemiyle ilişkili çalışma, çevresel raporlamanın değerinin yalnızca üretilen veride değil, bu verinin daha doğru kararları ve ölçülebilir ekolojik iyileşmeleri desteklemesinde yattığını vurguluyor. 

Yayının tamamına buradan ulaşabilirsiniz.